2 Dagen in Almeria: Heaven & Hell

Facebookmail

De provincie Almeria ligt, als gebuur van Granada, wel in het warme zuiden van het ook al warme Spanje, maar heeft zeker niet de mytische aantrekkingskracht van die grote buur, noch van die van Cordoba of Sevilla om nog te zwijgen over de ampleur van de mondaine Costa del Sol of de sportieve sfeer van de Atlantische stranden in de provincie Cadiz. De weg er naartoe leidt door de Costa Plastico, zijnde honderdduizenden m2 serres voor fruit-en groententeelt zover het ook reikt. Bovendien behoort het stuk tussen Adra en, zeg maar, Aguadulce, waar de autoweg niet langs de zee loopt, tot zowat het lelijkste van heel Spanje. Toch nodigt die provincie gul uit voor een bezoek, ook al vragen de hoogtepunten wat meer inzet en engagement van de één- of meerdaagse passant.

Wij begonnen ons tweedaags bezoek in het verborgen stadje Berja. Dat was niet puur toevallig want dit kleinood is ook nog eens de toegangspoort tot de Alpujarraregio van Almeria. Maar Berja zelf is zeker de moeite waard, al onderschat de gemiddelde bewoner van deze startplaats voor verdere ontdekkingstochten dat zelf. In de 19de eeuw werd hier rijkdom vergaard dank zij de hoger gelegen loodmijnen. Van die rijkdom zijn er nog heel wat getuigen, in de vorm van de unieke Plaza Porticada en een aantal prachtige grote woonpanden in o.a de Calle Agua, toen ook de aanvoerweg van alle nodige water voor de stad.

Eens boven komen we rechts in de geweldig sfeervolle Paseo de Cervantes, omgeven door twee rijen populieren die de wandelstraat de allure geven van een riante avenue uit de Belle Epoque. De “Ajuntamiento” en de parochiekerk van “Nuestra Señora de la Anonciación bepalen in ruime mate het uitzicht van de onvermijdelijke Plaza de la Constitución.

 

Plaza Porticada

***Don Miguel Plaza

Berja heeft welgeteld één hotel: het mooi in de hoek van de Plaza Porticada gesitueerde ***Don Miguel Plaza. We adviseren niet een gewone kamer te nemen, op risico van er geen enkel raam in te vinden, maar meteen een bescheiden meerkost te budgetteren voor een suite met uitzicht op het plein. Het hotel kan parking voorzien in een ruime, afgesloten parking niet ver van het plein. Tegen een kleine meerkost, dat spreekt!

De wat overdreven bescheidenheid van de lokale bewoners kwam nogmaals tot uiting toen we ’s avonds naar een echt restaurant informeerden. “Dat is er niet”, luidde meteen de reactie. Onterecht zo bleek de volgende morgen bij de toeristische dienst, maar toen hadden we er uiteraard al een avondlijke autorit opzitten naar het horecagebeuren in een naburig dorp.

Vanuit Berja komt men via de baan naar Alcolea op een interessant circuit langs de dorpen van de Alpujarra Almeriense. Die is minder gekend dan de Alpujarra ten zuiden van de Siera Nevada onder Granada, maar toch zeker de moeite van een rit waard. Bovendien doorkruist men dan ook nog het gebied boven de Sierra de Gádor, een bijkomende charme.

De rit eindigt zowat automatisch in Almería, tenminste als de fake filmische cowboystadjes in de even fake woestijn rond Tabernas u niet verleiden tot verkleedpartijen. Almería is de hoofdstad van de provincie en een havenstad met enig belang. Almería heeft met de Avenida Federico Garcia Lorca een mooie shoppingboulevard, er bevindt zich uiteraard een “Alcazaba” boven het oude stadscentrum, maar biedt verder weinig ontroering via fabelachtige wijken of geweldige gebouwen. Eén keer bezocht volstaat ruimschoots.

Dat geldt niet voor de volgende trip die de volgende ochtend naar de fabelachtige Cabo de Gata leidt. Dit is zondermeer een uniek gebied en ik spreek in dit geval niet enkel over Spanje. Glooiende wegen leiden door een overweldigend bruin landschap dat niet weelderig begroeid is maar toch alle credits mag opstrijken van de eretitel “Parque Natural”. Het topspektakel speelt zich echter aan de zeeboord af. Strategisch geplaatste uitkijkpunten zorgen voor filmische panorama’s van golven die te pletter slaan op rotsen, vanuit een meer dan blauwe middellandse zee met de allure van een grote oceaan. Hier en daar wordt deze technicolorervaring onderbroken door lieflijke dorpjes met, meestal, vakantiewoningen, maar ook met uitnodigende terrasjes aan de rand van het water. Een gezellige lunch met de nodige visspecialiteiten is hier een evidentie. Iets verderop nodige stranden uit tot zon- en zwemplezier.

De Cabo de Gata is een toeristische troef zonder concurrentie. Hopen maar dat het unieke karakter van dit gebied met respect behandeld wordt.

Facebookmail