Ayuda Urgente! De kleine Andalusische dorpen lopen leeg!

Facebookmail
Interessant artikel, enkele weken terug in de SUR IN ENGLISH: 
de problemen waarmee de kleine dorpen in het binnenland van de 
provincie Malaga zich geconfronteerd zien.

Waar zo’n 300 jaar terug niemand aan de kust wilde wonen omdat er daar landbouw noch veeteelt was, wil nu zowat iedereen langs de costa leven. De dynamiek van de Costa del Sol werkt als een magneet op de jongeren van het achterland; de opportuniteiten qua werk zijn legio, zeker voor wie een opleiding genoot.

Het zijn precies de leefomstandigheden voor jongeren die de basis van het probleem vormen. Het gebrek aan mogelijkheden tot ontplooiing resulteert in een ontvolking van de dorpen, precies wat betreft jonge mensen. Op 10 jaar tijd verloor één derde van de 103 gemeenten in de Provincie Malaga 20% van de minder dan 30-jarigen. 11 gemeenten verloren meer dan 30% en 5 gemeenten meer dan 40% van hun jonge bevolking. Het achterland van de Axarquia, het gebied tussen Malaga en de grens met de provincie Granada, deelt stevig in de klappen. 3 van die 5 gemeenten met min 40% liggen in de Axarquia: Comares, Alfarnatejo en Canillas de Aceituno. Igualeja en Alpandeire situeren zich in de Genal-vallei in het westen van de provincie, ook een crisisregio. De situatie wordt extreem en de autoriteiten spreken van een exodus. Als contrast: een gemeente als Benahavis, ook bij buitenlanders populair voor de aankoop van een woning of zomerresidentie, verdubbelde in die 10 jaar niet enkel z’n bevolkingsaantal, maar ook het aantal minus 30-ers.

Canillas de Aceituna

De voornaamste redenen waarom de jongeren wegtrekken zijn duidelijk: geen werk en geen faciliteiten. Het gebrek aan transportmogelijkheden spreekt boekdelen: in een dorp als Atajate, met 176 inwoners het kleinste dorp van de provincie, stopt de bus 2 x per dag: om 08.00u en nog eens om 14.00u. Voor jongeren zonder auto is die situatie onhoudbaar. In meerdere dorpen is slechts enkele voormiddagen een dokter beschikbaar. Pediatrische diensten ontbreken en het dichtstbijzijnde ziekenhuis ligt op een klein uur rijden.

Scholen zijn een volgend probleem. Het schooltje in Atajate, bijvoorbeeld, telt 11 leerlingen. Het gevolg: alle leerlingen zitten in één klasje, wat de kwaliteit van het onderwijs niet ten goede komt. De dreiging tot sluiting van dergelijke lagere scholen is een zwaard van Damocles, wat zou resulteren in de noodzaak om de kinderen elke dag naar school in een wat grotere stad, zoals Ronda te brengen. Wat al meteen moet eens die jongeren naar het secundair onderwijs overgaan.

Er worden initiatieven genomen om jongeren meer kansen te bieden. Sociale helpers zorgen voor meer ontspanningsmogelijkheden voor jongeren, stellen lokalen met computers ter beschikking, organiseren groepswandelingen en vrijdagavondactiviteiten en ook extra opleidingen. Dat wordt gewaardeerd maar het lost de echte problemen niet op. In een dorp met minder dan 200 inwoners zijn er gegarandeerd weinig tot geen vacatures. Het toerisme beperkt er zich tot een door een wit dorpje gecharmeerde, occasionele passant. Er wordt her en der georganiseerd gewandeld, maar dat levert die dag werk op voor wellicht één gids.

Sommige gemeentebesturen moedigen actief zwangerschappen en geboortes aan. Cartajima, bv., geeft een cheque van 3.000 euro voor elke 
geboorte in de gemeente en helpt jonge, kinderrijke gezinnen met een huurtoelage.

Het codewoord blijft: werk! De overheid zal een manier moeten vinden om jongeren aan halftijdse of voltijdse jobs te helpen, en/of faciliteiten moeten ontwikkelen om tal van jongeren te stimuleren een eigen zaak op te starten zonder dat ze hun hele toekomst hypothekeren. Intussen tikt de klok verder en de dorpen lopen leeg!

 

 

 

 

 

 

Facebookmail